Meditatie op gebedssamenkomst

Amersfoort, 1 september 2007
dr. T.M. Hofman


1.Nu we ons vanavond bezinnen op kerkelijke eenheid dienen we te bedenken dat hieraan niet alleen ecclesiologische (kerkelijke) aspecten zitten maar evenzeer missiologische! Eenheid raakt niet alleen de kerk, maar in feite de zending in heel de wereld.
De kerk is niet primair onze zaak maar het gaat om dat wat van de HERE is!
Dat te bedenken plaatst ons bidden en onze bezinning in een heel breed kader.
Het gaat om het plan van God met Zijn wereld, Zijn schepping. In dat grote raamwerk heeft God in oude tijden een bijzondere plaats gegeven aan Israël.
In de nieuwe bedeling is daar alle ruimte gekomen voor de kerk uit de Joden en uit de heidenen. Hier ontvouwt zich een wijds perspectief.

Het omslagpunt:
Wij zouden vanavond allereerst dienen te belijden dat wij de schat van deze rijkdom ook in de gereformeerde traditie veel te veel als vanzelfsprekend zijn gaan zien!
Niets is minder waar! Het evangelie voor de volkeren staat haaks op ons menselijk falen! Het is louter genade van God. Efeze 2 heeft als hart het bloedige, bittere lijden en sterven van onze Here en Heiland! Hij heeft alles gegeven om echt heil ook voor de volkeren te bewerkstelligen.

De zonde van ons mensen heeft zich zo diep geworteld dat deze zich laat typeren als vijandschap tegenover God. Dit allereerst! Die enorme barrière moest worden afgebroken! Jezus heeft deze scheiding doorbroken en zo verzoening bewerkt. Dat werk moest heel diep gaan.

2.Wij hebben immers niet slechts afscheid genomen van God maar plegen door onze zonde actief verzet. In plaats van liefde was er haat gekomen en in plaats van gehoorzaamheid opstand tegen God. Dat kwaad staat haaks op Gods oorspronkelijke plan! Dit onheil werkt door in allerlei verhoudingen.
Ten opzichte van de naaste.
a. In onderlinge verhoudingen: Op kleine en grote schaal zie je gebeuren dat mensen elkaar niet kunnen verdragen. Wat is er een afgunst en hatelijkheid etc. Wat bemerk je vaak veel klein menselijk egoïsme, heerszucht, waardoor relaties helemaal verstoord worden.
b.Tussen volken, religies en culturen!
Efeze 2 schetst ons de religieuze en etnische spanningen tussen Joden en heidenvolken!!
Joden beroemen zich helaas vaak vleselijk op de hun gegeven voorrechten.
Je ziet de kloven en scheuren! De boze geniet volop als hij ziet hoe de vijandschap groeit.
Hij leeft van chaos en onvrede.
De doorwerking van het kwaad is desastreus.
Dat raakt niet alleen de wereld, maar evenzeer de kerk van het Nieuwe Testament.
Je zou er moedeloos en hopeloos van worden!!

In onze samenleving zien we al meer verharding optreden.
Wat is AD 2007 ons antwoord?
Of zijn we zo druk met onszelf dat we ons niet echt bekommeren om Gods plan met Zijn wereld?
Is er nog een uitweg? Ja, Efeze 2 heeft als kern: Hij is onze vrede!

3.Vanuit Zijn vrede kunnen we echt verder wanneer we primair weer het wonder beleven. Dan raakt de verzoening persoonlijk ons hart en staat centraal in de kerken. Dat is een leven dichtbij Jezus. Als het hart van de verzoening werkelijk voor ons klopt, bepaalt dat onze koers. Het geeft ons licht, moed en kracht om missionair gemeente te zijn.

Uit deze verzoening vloeit de ware vrede en de echte eenheid!
Dan hebben we samen de HERE nodig. Dan bedelen we aan Gods troon van genade. Zo ontmoeten we ook elkaar werkelijk. En dan beseffen we des te sterker dat we niet alleen elkaar nodig hebben, maar ook aan elkaar gegeven zijn voor die grote missionaire taak.
Echte vrede brengt ons bij het hart van de Drieënige God.(zie Efeze 2 vers 18) Zo weten we van het perspectief van Gods nieuwe schepping. God maakt geen lapwerk, repareert niet maar schept een nieuwe mens in Zijn vrede.
Vanuit dit heil in Christus Jezus golft het evangelie van de vrede de wijde wereld in!
(zie Efeze 2 vers 17)
Een in Gods hand, is de kerk Zijn instrument om iets te tonen van de echte vrede in Gods wereld. Vanuit die vrede kunnen we verder; trouw aan de missionaire opdracht Gods Toekomst tegemoet.


Terug naar overzicht gebedsavond /p>