Barneveld / Voorthuizen
Voorthuizen-Barneveld: nog geen predikantenruil of gezamenlijk avondmaal
De gereformeerde kerk vrijgemaakt en de Nederlands-gereformeerde kerk van ‘Voorthuizen-Barneveld’ erkenden elkaar in 1997 als ware kerk. Maar van predikantenruil is nog geen sprake, schrijft de Barneveldse Krant. Wel zijn er gezamenlijke activiteiten.
,,Eigenlijk is dit een wat merkwaardige situatie”, erkent Frans Tijssen, die namens de vrijgemaakten deelneemt aan de samensprekingen. ,,Landelijk lopen de contacten nu een stuk soepeler dan drie jaar geleden. De toonzetting van de gesprekken is sterk verbeterd en er is vertrouwen gegroeid. In plaats van vooral over de gang van zaken in het verleden te spreken, is nu meer gekeken naar de vraag ‘Hoe willen we vandaag kerk van Jezus Christus zijn?’ en ‘Hoe ga je in de praktijk om met een afwijkend gevoelen ten aanzien van de belijdenis?’
Een grote mate van overeenstemming maakt het voor de toekomst gemakkelijker de overgebleven verschillen te bespreken. Op plaatselijk niveau is het in zekere zin wat moeilijker geworden”, aldus Tijssen in het kerkblad Bouwstenen.
,,Maar dat betekent niet dat we de samensprekingen nu op een laag pitje te zetten, we gaan er absoluut mee door”, licht hij toe.
Kerkgroei
Een factor is volgens de Barnevelder dat ,,de Nederlands-gereformeerde kerk de laatste jaren sterk is gegroeid door overkomst van leden uit andere kerken (met name hervormden), die geen binding voelen met onze kerk vanuit een gezamenlijk verleden”. ,,Huiselijk gezegd: ‘die hebben niets met ons’.”
,,Daarbij komt dat de snelle groei van de gemeente vraagt om aandacht voor interne gemeenteopbouw, om integratie van de nieuwe leden. Daardoor zijn de Nederlands-gereformeerden voorlopig even ‘druk met zichzelf’ in plaats van met contacten met anderen. Dat is op zichzelf begrijpelijk, maar het is niet bevorderlijk voor een naar elkaar toe groeien van hun en onze gemeente.’’
Als zusterkerken
Er komt volgens Tijssen wel iets bij. ,,Toen de samensprekingen begonnen, in 1996, was het doel: kerkelijke eenheid. Wat dat precies betekende, is niet zo precies benoemd, maar wellicht leefde in de hoofden iets van een hernieuwd samengaan. Sinds die tijd zijn beide gemeenten echter zo groot geworden (de Nederlands-gereformeerden tellen ongeveer 500 zielen en wij circa 800) dat een ‘fysiek’ samengaan alleen al daardoor nauwelijks mogelijk is. De vraag is dan ook of het niet veel reëler is dat je naast elkaar leeft als zusterkerken in een classis. In de praktijk betekent dit dat je naast elkaar leeft als zusterkerken in een classis. In de praktijk betekent dit dat de kansels en de avondmaalstafels dan voor elkaar openstaan. Een dergelijk model sluit aan bij de landelijke samensprekingen met de christelijke-gereformeerden, waarbij op termijn aan een federatie van kerken wordt gedacht. Ook dan blijven de verschillende gemeenten gewoon bestaan, maar er is wel kanselruil en je kunt bij elkaar aan het avondmaal. In dat proces zouden de Nederlands-gereformeerden kunnen worden betrokken als de samensprekingen op landelijk niveau goede vorderingen maken.
In die richting gaan beide gereformeerde kerken verder. Tijssen: ,,We moeten vaststellen dat de praktijk weerbarstiger is dan we gedacht hadden. Als vrijgemaakt-gereformeerden hebben we bovendien meer dan de Nederlands-gereformeerden rekening te houden met landelijke kerkordelijke regels. Daar kunnen we niet zomaar aan voorbij gaan.’’
Moed en visie nodig
Gemeentelid Roel Kuiper heeft minder geduld, van hem hadden kanselruil en toegang tot elkaars avondmaalsviering al plaatselijk gerealiseerd mogen worden. ,,Jammer dat er te veel gelet wordt op de kerkverbanden. Er is blijkbaar moed en visie voor nodig. Als je van elkaar hebt uitgesproken dat je elkaar herkent en erkent als broeders en zusters in Jezus Christus, dan moeten daar ook geloofsdaden op volgen. Tijssen geeft Kuiper goede hoop: ,,De laatste tijd wordt er in onze synode aanmerkelijk positiever over toenadering gedacht dan enkele jaren terug. Het was jarenlang trekken en duwen, maar dat is nu aan het veranderen.’’
Ad de Boer van de Nederlands-gereformeerde kerk Voorthuizen-Barneveld wijt het onder meer aan de wisseling van predikanten in beide gemeenten dat er twee jaar lang niet echt op kerkenraadniveau is ‘samengesproken’. ,,Maar afgelopen voorjaar hebben we elkaar weer ontmoet, en in oktober gaan we verder. Als Nederlands-gereformeerde kerk hebben we uitgesproken dat kanselruil en gezamenlijk avondmaal voor ons concrete doelen zijn. Voor de vrijgemaakten is de regelgeving op dat punt strakker, de classis moet ermee instemmen, en dat is nog niet gebeurd. Je kunt dat jammer vinden, maar het is realiteit. Verheugd constateren we in elk geval dat op landelijk niveau bij de vrijgemaakten het klimaat voor contacten met de Nederlands-gereformeerden een stuk zonniger is geworden. Juist die concrete doelen van kanselruil en gezamenlijk avondmaal vinden wij als Nederlands-gereformeerde kerkenraad zo van belang, omdat ze de eenheid zichtbaar maken en we daarmee en daarvoor onze gemeenteleden kunnen motiveren en enthousiasmeren.”
(Bron: Barneveldse Krant | Datum: 7 september 2002)
Terug naar overzicht Gelderland