Zutphen

Christelijke hersens in je hoofd

Zutphense kerken pakken kinderevangelisatie op

door Marjon Busstra

Voor veel kerken is het een heet hangijzer: kinderevangelisatie. De wil is er vaak wel, maar op de een of andere manier komt het maar moeizaam van de grond. In het gunstigste geval draait jaarlijks een vakantiebijbelschool, waarbij het merendeel van het publiek dan ook nog bestaat uit 'eigen kweek'. De Zutphense kerken pakken het samen op en gaan daarmee de concurrentie aan met circus en sport.

Er zijn maar weinig mensen die zich geroepen weten tot kinderevangelisatie. En daar bovendien dan ook nog de ruimte, de tijd en de financiën voor krijgen. Wat dat betreft weten Hans en Ilja van Noort zich in een unieke positie. Sinds de voorjaarsvakantie draaien ze als kinderevangelisten in Zutphen samen met een team van 50 vrijwilligers de 'Kings Heroes Club'. Een naam die ruikt naar Ieren jassen, ronkende motoren, kracht en macht. "Je bent een held als je naar Koning Jezus luistert."

CLUBGEBOUWTJE
"Hey Hans." Een donker hoofd met nog donkerder ogen om de hoek van de deur. "Wat gaan we straks doen? Toch niet weer pepernoten bakken, hè?" De 7-jarige Suleyman is vroeg. "Sommige kinderen komen direct na schooltijd hier naartoe", weet Hans van Noort.
Ze zitten op de school die naast het clubgebouwtje staat in de Zutphense Staatsliedenbuurt; een wijk die in de jaren na de oorlog uit de grond is gestampt en waar nu veel allochtonen wonen. Zo'n 80 procent van de kinderen die de club bezoeken is dan ook van buitenlandse afkomst, voornamelijk Turks.
In Zutphen leven 6800 kinderen in de leeftijd van 0 -14 jaar. Naar schatting gaan 5000 van hen niet naar de kerk en niet naar een christelijke school. De kerken zoeken die kinderen nu op.

GEHOOR
Binnen de Christelijke Gereformeerde Kerk en de Gereformeerde Kerk (vrijgemaakt) leefde al langer het verlangen om kinderevangelisatie structureel op te pakken. Er waren ook wel wat initiatieven, maar toen Hans en Ilja van Noort in hun gemeente (chr. geref.) aangaven 'meer met kinderen' te willen gaan doen, was dat de aanzet tot een hele nieuwe en professionele opzet van het kinderwerk. Ze vonden gehoor in zowel hun eigen gemeente als bij het Platform Evangelisatie waarin verschillende Zutphense kerken vertegenwoordigd zijn.
In eerste instantie draait het project - in de vorm van een stichting - nu met medewerking van de vrijgemaakten, de christelijke gereformeerden en de evangelische gemeente. Hans en Ilja van Noort zijn aangesteld als kinderevangelisten. Momenteel draaien in drie wijken clubs, maar het doel is om in iedere wijk van Zutphen iets dergelijks op te zetten. Bij voorkeur met medewerking van een kerk, die als het ware het project 'adopteert', met behulp van geld en vrijwilligers. Gerlinde Winters (vrijgemaakt) moet nog wel wat werk verzetten in haar gemeente: "Er is nog veel onbegrip. Waarom juist moslimkinderen, vragen mensen zich af. Het is een moeilijke groep en er zijn toch nog zoveel andere kinderen met een onchristelijke achtergrond?, zeggen ze dan. Daarbij hebben ze geen oog voor het succes van dit project. Er komen veel kinderen op af en dat biedt enorme mogelijkheden. Bovendien hebben Nederlandse kinderen - anders dan veel allochtone kinderen - een drukke agenda; een club heeft geen prioriteit."

BAL
Volgens Hans zoeken ze bewust de kinderen op in hun eigen omgeving om een relatie met ze op te kunnen bouwen. Hij is dan ook regelmatig op straat te vinden: "Ik klets en voetbal met ze en ze leren me Turks." Daarbij merkt hij dat er bij kinderen geen kloof tussen geloof en het dagelijks leven loopt: "Het kan gebeuren dat zo'n knul tijdens het voetballen naast je komt lopen en tussen neus en lippen door vraagt of je echt alle kinderen lief vindt... als ik dan van m'n verbazing bekomen z'n vraag beantwoord, loopt hij alweer door, achter de bal aan."
Gemiddeld komen er in de Staatsliedenbuurt elke woensdagmiddag zo'n zestig kinderen naar de club, in leeftijd variëend van 2 tot 13 jaar. "We zagen op een gegeven moment dat steeds meer broertjes en zusjes werden meegenomen in de peuter- en kleuterleeftijd. Daarom hebben we besloten om naast de twee bestaande clubs ook maar een kleutergroep te starten", aldus Hans.
De opkomst varieert nog wel eens. "Vorige week waren er een stuk minder, maar toen bleek dat er circus in de stad was." Hoe het deze middag zal gaan is ook weer afwachten, omdat de ramadan is begonnen.

KERSTFEEST
Is het niet opmerkelijk dat moslimouders hun kinderen naar een christelijke club laten gaan? Hans: "Het is de vraag of ze dat wel helemaal in de gaten hebben. We delen folders uit waarin duidelijk staat wat we allemaal doen, dus ook dat we uit de Bijbel lezen... maar we vermelden niet heel expliciet dat er kerken achter staan, omdat dat vaak weer de drempel verboogt."
Toch, als ouders er eenmaal mee geconfronteerd worden, kan dat een omslag betekenen. Vrijwilligster Corina was betrokken bij een kerstbijeenkomst die ze als kerk organiseerden: "Ook de ouders mochten komen. Alleen vertrokken sommige ouders halverwege bet programma en ze namen bun kinderen mee. Dit kon niet in bun ogen. En dat kun je eigenlijk wel verwachten: Kerst is bij uitstek een christelijk feest."
Hans: "Op dit moment is er ook een vrouw die andere ouders vertelt dat ze bun kinderen niet meer moeten laten gaan, omdat ze hier worden gehersenspoeld. Dat hoor je dan via de kinderen. Die mogen niet meer komen, omdat er 'een mevrouw is die zegt dat ze je hersens uit je hoofd halen en er christelijke hersens in stoppen'."

FANATIEK
Op zulke ontwikkelingen volgt geen tegenactie. Hans: "Dat beeft weinig zin. En ik kan het standpunt ook wel begrijpen. Ik zou er ook moeite mee hebben als mijn kind naar een club zou gaan waar ze over en uit de Koran Ieren." Bovendien blijkt dat de kinderen zelf de club verdedigen: "Ze vertellen bun ouders dat ze nergens toe gedwongen worden. Dat ze mee mogen bidden, maar dat niets moet."
De enige verplichting is dat de kinderen tijdens het bidden, het "praten met Koning Jezus", stil zitten: geen gedraai en geen gepraat. De dertig kinderen laten zich helemaal meeslepen door het programma. Ze doen fanatiek mee. Of het nu gaat om zingen of het winnen van een spel. Het creatieve deel van het programma is favoriet. In elk geval voor Eduard, die hier komt nadat hij ooit "gewoon eens binnen was komen lopen". Binnen een handomdraai heeft hij zijn zakdoek met textielverf bewerkt en gaat voor een tweede ronde over naar het papier. Hans: "Kinderen komen echt uit zichzelf. Met hun vriendjes mee. Je moet daar niet te hoogverheven gedachten over hebben. Het is net als met voetballen: Je vriendjes gaan erheen en het is leuk om te doen."

STRIJDEN
Ook tijdens het verhaal en de sketches denken de kinderen actief mee. Over vriendelijkheid: zoals de peer de boom nodig heeft om te groeien, zo heeft echte vriendelijkheid de Here Jezus nodig. Echt vriendelijk kun je pas zijn als je Jezus kent.
Het is maar de vraag in hoeverre de boodschap indruk achterIaat. Nog tijdens het verhaal over de Barmhartige Samaritaan strijden drie meiden op de achterste rij om twee stoelen. En eenmaal buiten is het gewoon weer groep tegen groep, man tegen man.
Maar voor Hans blijven het 'helden': "Verwacht niet direct resultaat. Als een kind nu tot geloof zou komen, heb je de kans dat ze het moeilijk krijgen in het gezin, in de familie. Dat is overigens ook een van de belangrijkste argumenten van tegenstanders van evangelisatie onder moslimkinderen. Aan de andere kant is het een waardeloos argument, als je bedenkt dat wie niet gelooft in Jezus Christus verloren gaat."
(Bron: ND | Datum: 02 december 2000)



Terug naar overzicht Gelderland